Category Archives: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΓΙΣΤΡΟ ΚΑΙ ΚΛΗΔΟΝΑΣ

Μια από τις εκδηλώσεις του Ιουνίου είναι και τ' Άγιστρου, οι φωτιές δηλαδή που ανάβονται στους δρόμους κατά την ημέρα της εορτής των γενεθλίων του Τιμίου Προδρόμου, στις 24 Ιουνίου

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Σ’ ένα βιβλιαράκι με τίτλο « Η Αγιάσος και τα πέριξ », που τυπώσανε και κυκλοφορήσανε το 1896 οι Αγιασώτες δάσκαλοι Στρατής Κολαξιζέλλης και Βασίλης Τραγέλλης, εκτός των άλλων γράφουν πολύ σπουδαία κι ενδιαφέροντα στοιχεία για το πανηγύρι

Ο ΑΡΡΑΒΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η κοπέλα της Λέσβου, ως που να φτάσει σε ηλικία που έπρεπε ν' αρβωνιαστεί κι ακόμα πέρα, άλλο δεν έκαμε παρά να υφαίνει η ίδια τα προικιά της

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

Το καρναβάλι αυτό θεωρείται ως το περιφημότερο της Ελλάδας, κυρίως για την ελευθεροστομία του και το πηγαίο χιούμορ του

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

Οι λαογραφικές - οι γενικότερες και όχι μόνον τα τραγούδια - εργασίες και μελέτες έχουν πάρει σημαντική έκταση τα τελευταία χρόνια σε άλλες περιφέρειες της χώρας μας

Η ΕΠΑΝΩ ΣΚΑΛΑ

Μια ματιά στη γραφική παραλία. Πώς ήταν άλλοτε και πώς είναι τώρα. Ο κόσμος που ένιωσε κι εχάρηκε τη γαλάζια της θάλασσα, τη δροσιά και τον ανάλαφρο αέρα της

ΤΑ ΜΕΖΑΡΙΑ

Η προσήλωση στα μουσουλμανικά ήθη και έθιμα ήταν ο λόγος για τον οποίο τα μεζάρια ευρίσκοντο στα πιο κεντρικά και πιο όμορφα μέρη της Τουρκικής Μυτιλήνης

ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ

Και πριν από το Σύνταγμα οι σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων ήσαν ειλικρινά φιλικές. Οι μόνοι φανατικοί Τούρκοι του νησιού μας ήσαν οι Τούρκοι της Καλλονής και της Άγρας, αλλά και αυτοί σε ορισμένο μέτρο.

Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Η κίνισις της Μ. Εβδομάδος δεν έχει σχεδόν τίποτα το εξαιρετικό. Απ' τη Μ. Δευτέρα ως τη Μ. Πέμπτη, οι μέρες περνούν με αδιαφορία, μπορεί να πει κανείς

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Ασφαλώς κανείς από τους παληούς δεν θα είναι ευχαριστημένος από το σημερινό καρναβάλι, όσο και καλά οργανωμένο και αν είναι

TO ΜΑΤΖΟΥΝΙ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΓΙΑΤΡΙΣΣΑΣ …

Το «βιάγκρα» το είχε ανακαλύψει η προπρογιαγιά μου η Πρεσβεία (Πρισβίγια), η γνωστή γιάτρισσα του χωριού, που έφτιαχνε πολλών ειδών ματζούνια για διάφορες περιπτώσεις, για το σαριλίκι, για το αφαλόκομμα, για τις εξαρθρώσεις, για την ψωρίαση, για τις ξερολειχήνες, για

ΤΣΙΛΙΚ ΤΣΟΥΜΑΚ

Όχι, δεν πρόκειται για ξενόφερτο παιχνίδι, τουρκικής προέλευσης, όπως πιθανώς υποθέσατε από το όνομά του. Απλά, πρόκειται για προσαρμογή στο αγιασώτικο ιδίωμα των… ελληνικών λέξεων ξυλίκι-καμάκι, που έτσι κι αλλιώς για μας ήταν και πάλι ακατανόητες. Εμάς όμως δε μας

ΤΑ ΚΛΙΨΙΜΑΤΑ

Οχι! Μη φανταστείτε πως το παιχνίδι μας αυτό είχε καμιά σχέση με την αρχαιότατη… τέχνη της κλοπής. Εμείς δεν παίζαμε καν το αγαπημένο παιχνίδι των πόλεων «κλέφτες και αστυνόμοι», γιατί απλούστατα στο χωριό δεν είχαμε τέτοιου είδους εμπειρίες. Τα «κλιψίματα»

ΓΗ ΚΑΡΔΙΣΤΙΡΓΙΑ

«Πενία τέχνας κατεργάζεται» λέγανε πολύ σοφά οι Αρχαίοι. Γι’ αυτό και μεις, γνήσιοι απόγονοι τους, μια και λόγω πενίας δεν είχαμε παιχνίδια αγοραστά, τέχνας κατεργαζόμαστε. Και η φαντασία και η εφευρετικότητά μας έκαναν θαύματα. Τα πιο απλά υλικά στα χέρια

ΤΟ ΖΑΖΑΡ

Όλοι έχουμε ενοχληθεί μέσα στη νύχτα από το μονότονο θόρυβο, που κάνει με το πέταγμά του το κουνούπι, καθώς μας πλησιάζει με τις… γνωστές του ρουφηχτικές διαθέσεις. Οι Ιταλοί τα κουνούπια τα λένε ζανζάρες (προφανώς ηχοποίητη λέξη). Ζαζάρ’ λέγαμε και

ΤΟ «ΤΑΝΚΣ»

Παρόλο που ήμαστε παιδιά, που μεγαλώναμε ευθύς μετά τον πόλεμο, τα παιχνίδια μας ήταν γενικά φιλειρηνικά και πολύ λιγότερο πολεμικά. Εξάλλου την εποχή εκείνη δεν είχαμε την αμεσότητα της τηλεοπτικής εικόνας, να μας επηρεάζει, και μόνο κάτι κινηματογραφικά έργα μας