Category Archives: 1989

ΑΓΙΣΤΡΟ ΚΑΙ ΚΛΗΔΟΝΑΣ

Μια από τις εκδηλώσεις του Ιουνίου είναι και τ' Άγιστρου, οι φωτιές δηλαδή που ανάβονται στους δρόμους κατά την ημέρα της εορτής των γενεθλίων του Τιμίου Προδρόμου, στις 24 Ιουνίου

ΑΣ’ ΤΝΑ ΕΓΤΣΙ

Ένα αγιασώτκου αντρόγ’νου πήγι σι μια κηδεία, σν ακκλησιά. Σάνι τέλειουσι γη ιπικήδεια τιλιτή, γη γναίκα ήθιλι να πα τσι στου νικρουταφείου. Γι άντρας εν είχι όριξ’ για άλλα τριχάματα. Ηύρι όμους ένα άλλου αντρόγνου που πήγινι στου νικρουταφείου τσι

ΕΦΑΓΑ ΠΑΤΣΑ…

Ένας γέρους Αγιασώτ’ς ήνταν άρρουστους στου Νουσουκουμείου τς Μυτιλήνς. Μες στουν ίδιου του θάλαμου πήγι παπα-Κουμής α μιταλάβ’ έναν που ήνταν βαριά άρρουστους. Μόλις τουν είδι γέρους, έκανι πους λαγουτσμάτι τσ’ έκουβι μι τ’ κόχ’ τ’ ματιού τ’ κίνησ’. Παπα-Κουμής

NO ENGLISH

Τινς στου ιργουστάσιου που δούλιβγι, άμα γιου αρχιιργάτ’ς τ’ ίλιγι τίπουτα τσ’ εν τουν σύμφιρνι, πέτα ένα no English τσι γλίτουνι. Μια μέρα όμους ίβρι πους κάναν λάθους στ’ πληρουμήντ τσι πήγι στουν αρχιιργάτ’ τσι παραπουνέσ’τσι. Φτος όμους του κράτγι

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Με την ευκαιρία της 77ης επετείου της απελευθέρωσης του νησιού μας από τον τουρκικό ζυγό, κρίνουμε σκόπιμο να δώσουμε στους αναγνώστες μας δυο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα, που έχουν σχέση με την Αγιάσο. Το πρώτο αναφέρεται στη διαμάχη Αγιασωτών-Πλωμαριτών, για το ποιοι

ΠΑΡΙ ΑΥΓΑ ΠΟΥ ΒΡΑΖΙΝ

Θέλου να πάρου καμπόσις φασούλις για σουδειά, ίλιγι ένας στου Ξινόφ’ του Σουσαμλή, αλλά ε ξέρου αν βράζιν. Ξινόφς, που εν τ’ ξέφιβγι τίπουτα, είπι: πάρι αυγά, για να είσι σίγουρους. Ε πστεύγου να ίκσις πουτέ κανέναν να λέγ’ πους

ΙΡΟΥΤΙΒΜΕΝ’ ΕΙΣΤΙ;

Νέστουρας τ’ Αρβαν’τέλ’ μια φουρά πέρνα απόξου απ’ του Γυμνάσιου μι του γάδαρουντ. Ιπειδή του ζο έφτη τ’ μέρα ήνταν κουμμάτ’ αγγρισμένου, βάσταντου σφιχτά, κουντά απ’ του καπίστ’. Δυο σκουλειόπιδα, για να τουν πειράξιν, τουν ρουτησαν: –Ω μπάρμπα, πώς βαστάς

ΕΚΟΥΨΙ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟ

Τινς αδιαθέτ’σι τσι πήγι στου γιατρό. Μι του πρώτου γιατρός τουν ρώτ’σι: -Καπνίγς; -Καπνίζου. -Πινς; -Πίνου. -Να τα κόψεις αμέσως, του είπε κατηγορηματικά. Ο Τινς, που ήταν αδύνατο να αφήσει τις συνήθειες του, απάντησε: –Πιο καλά α κόψου σένα, γιατρέ,

ΤΟ ΔΙΣΠΝΟΥΛ’ ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ο Στρατής Αναστασέλης, ο εκλεκτός λογοτέχνης της Αγιάσου, πήρε προπολεμικά με το ταξί του τη μάνα του, το Δισπνούλ’, να την πάει στη Μυτιλήνη, στη Χώρα, όπως συνήθιζαν να λένε οι παλαιοί. Κατέβηκαν στην Καρίνη, από εκεί έφτασαν στα Κεραμιά,

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. Ένας ξενιτεμένος αφηγείται…

Τα πρώτα χρόνια στην Αυστραλία για τους Αγιασώτες, αλλά και για όλους τους μετανάστες, ήταν πολύ δύσκολα. Τα προβλήματα πολλά και δυσεπίλυτα. Δεν ξέραμε τη γλώσσα, δεν είχαμε εξασφαλισμένη στέγη. Όπλα μας ο ενθουσιασμός και η δημιουργική διάθεση. Ριχνόμασταν από

ΓΩ ΤΣΛΕΛ’, ΣΥ ΜΑΛΟΥΤΣ’

Προπολεμικά στην Αγιάσο ζούσε το Τσλελ’, ένας χαμάλης που δεν είχε στον ήλιο μοίρα. Κάθε μέρα πηγαίνοντας στο σπίτι του, περνούσε έξω από το φούρνο του Σάββα (Φίδ’). Κάποτε ένας γκεβεζές θέλοντας να γελάσει με τη φτώχεια του άλλου, έδεσε

ΕΞ ΠΑΡΑΣΟΛΙΑ ΘΕΛΟΥΜΙ

Κάποτε ο Αχιλλέας Σουσαμλής, το Γλύτσμα, ένας παλαιός βιολιτζής της Αγιάσου, κάλεσε τον ανιψιό του Ραφαήλ Σουσαμλή, που ήταν επίσης μουσικός, αλλά καταπιανόταν και με άλλες δουλειές, να μετασύρει το σπίτι του που βρισκόταν πάνω από τον κήπο της Παναγίας.

ΓΗ ΣΦΗΓΚΑ ΤΣΙ ΓΙΟΥ ΠΡΙΝΟΥΣ

Πριν από πολλά χρόνια στην Αγιάσο ο Μιλτιάδης Νουλέλης, ο γνωστός με το παρατσούκλι Σφήγκα, κι ο Λευτέρης Καραφίλης ή Πρίνος αποφάσισαν ν’ ασχοληθούν με το ξυλεμπόριο. Ο πρώτος είχε ένα απέραντο κτήμα με πλούσια ξυλεία κι ο δεύτερος επιχειρηματικό

Η ΑΓΙΑΣΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 80 ΧΡΟΝΙΑ…

Πέρασε πάνω από μισός αιώνας από τότε που έγραψε το παρακάτω κείμενο για την Αγιάσο ο Γ. Χ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ στο βιβλίο του «Μέγας οδηγός της νήσου Λέσβου (Μυτιλήνης) 1935-1936-1937». (Τύποις «ΦΙΛΚΟ». Αθήναι). Μέσα από αυτό βλέπουμε ανθρώπους και επαγγέλματα που

ΘΑ ΠΛΗΡΟΥΝΙ ΤΟΥ ΠΑΤΟΥΜΑ

Πριν από μερικά χρόνια δυο Αγιασώτες ελαιοχρωματιστές, τα παιδιά του μακαρίτη ασπούδαχτου λόγιου «Σαρίκ'», έβαφαν στην Αθήνα το διαμέρισμα του Πάνου του Δούκαρου. Η γυναίκα του, όπως συνηθίζουν, είχε απλώσει στο πάτωμα λογής λογής παλιές εφημερίδες. Όλες όμως ήταν δεξιές.

ΚΑΝ’ ;

Για να γιλά ένας Αγιασώτ’ς, ρώτ’σι του παπά του Πιτσέλ’. – Ε παπά, κάν’ α σκαλώσου σήμιρα που ‘νι Σάββατου; Λέγιντ γιου παπάς: – κάνι ό,τ’ θα κανς τώρα που μπουρείς, γιατί σι καμπόσα χρόνια θαν εχς κάθα μέρα Σάββατου.