Category Archives: ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ

ΕΚΘΕΣΗ ΚΕΡΑΜΕΙΚΗΣ

keramiki

Το Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο "ΩΡΑ", Ξενοφώντος 7α, Αθήνα, παρουσίασε την εργασία των κ.κ. Νίκου Κουρτζή - Χαρ. Πανταζή, που ξάφνιασε κυριολεκτικά τους καλλιτεχνικούς και πνευματικούς κύκλους της πρωτεύουσας

ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ, 17-01-1937

ΜΥΤΙΛΗΝΗ – ΘΕΡΜΟΠΗΓΕΣ ΚΟΥΡΤΖΗ – ΠΑΝΑΓΙΟΥΔΑ

Ο Σταθμός των πολυτελών λεωφορείων αυτοκινήτων που εκτελούν τα καθημερινά τακτικά δρομολόγια Μυτιλήνης - θερμοπηγών Κουρτζή - Παναγιούδας - Παμφύλων, Πύργων Θερμής

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Κατ' αυτάς εσημειώθη μεταξύ των βιοτεχνών Αγιάσου ιδιαιτέρα κίνησις δια την οργάνωσιν της χωρικής βιοτεχνίας της κωμοπόλεως

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Η ΛΕΣΒΟΣ

Άριστην εμφάνισιν και εξαιρετικήν εντύπωσιν δια τον πλούτον των εκθεμάτων και την ποικιλίαν προκαλεί αναμφιβόλως το τμήμα της Λέσβου

Η ΛΕΣΒΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 16-09-1936

Η ΑΓΙΑΣΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ. Ενδιαφέρουσα καταγραφή των ετών 1917-1918

Αγιάσος, μια πανέμορφη κωμόπολη της Λέσβου, με εργατικούς και πανέξυπνους κατοίκους, που με τα παλικαρίσια φερσίματα τους έδωσαν το «παρών» σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές της ιστορίας του νησιού μας. Έζησαν όλοι μαζί αγαπημένοι, σαν ένα βουερό μελίσσι, και αυτό

ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ

Αν προσπαθούσε κάποιος να εντοπίσει τους παράγοντες που έχουν κάνει γνωστή την Αγιάσο σ’ όλη την Ελλάδα, ακόμη και στο εξωτερικό, θα έπρεπε οπωσδήποτε να δώσει το ανάλογο μερτικό σ’ ένα γνήσιο λαϊκό καλλιτέχνη, σε ένα δεξιοτέχνη του σαντουριού, σ’

ΠΑΠΟΥΤΣΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΦΑΔΕΣ

Άλλοτε η Αγιάσος είχε πολλά εργαστήρια, ήταν αυτάρκης σε βιοτεχνικά και άλλα προϊόντα. Υπήρχαν σακοποιεία, βυρσοδεψεία, αγγειοπλαστεία, σιδηρουργεία, ξυλουργεία, μαχαιροποιεία, κετσετζίδικα, ραφεία, καπιστράδικα, σαμαράδικα, παπουτσίδικα και τόσα άλλα. Σήμερα πολλά επαγγέλματα έχουν εκλείψει. Τα περισσότερα εργαστήρια έκλεισαν είτε γιατί ο

ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΙΑ ΚΑΙ ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΙΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Το επάγγελμα του ασβεστοποιού  Το επάγγελμα του ασβεστοποιού στην Αγιάσο είναι πολύ παλιό. Θα πρέπει να έχει τις ρίζες του από τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της. Από τότε δηλαδή που η Αγιάσος άρχισε να συγκροτείται ως οικισμός. Κορυφαίος ασβεστοποιός

ΟΙ ΚΕΤΣΕΤΖΗΔΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Άλλοτε στην Αγιάσο υπήρχαν «πιλητές», κετσετζήδες. Η τέχνη τους , είχε πέραση, το προϊόν τους ήταν περιζήτητο σ’ όλο το νησί, ακόμα κι έξω απ’ αυτό. Το δούλευαν οι σαμαράδες, τότε που τα υποζύγια ήταν πολλά. Έντυναν μ’ αυτό τα

Η ΥΦΑΝΤΙΚΗ ΑΛΛΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑΣΟ

Υστερα από το πρώτο τέταρτο του αιώνα μας στην Αγιάσο, τα υφαντά και οι κρεβατές αραίωσαν αισθητά. Μια μια εξαφανίστηκαν οι υφάντρες, που μείνανε πια μόνο ανάμνηση παλιά. Τώρα ζωντανεύουν στη φαντασία -όπως καλή ώρα – όσων φέρνουν και ρίχνουν προς

Η ΑΓΙΑΣΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 80 ΧΡΟΝΙΑ…

Πέρασε πάνω από μισός αιώνας από τότε που έγραψε το παρακάτω κείμενο για την Αγιάσο ο Γ. Χ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ στο βιβλίο του «Μέγας οδηγός της νήσου Λέσβου (Μυτιλήνης) 1935-1936-1937». (Τύποις «ΦΙΛΚΟ». Αθήναι). Μέσα από αυτό βλέπουμε ανθρώπους και επαγγέλματα που

ΟΙ ΚΙΒΩΤΙΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ

Πολλά κι εκλεκτά τα προϊόντα της αγιασώτικης γης. Μήλα, απίδια, κεράσια, βύσσινα, κάστανα… Οι έμποροι, ντόπιοι και ξένοι, τα ζητούσαν, τα παζάρευαν από νωρίς, τα μοσχοπουλούσαν στο νησί, μα κι όξω απ’ αυτό. Η μεγάλη παραγωγή συντηρούσε και τη βιοτεχνία,