ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΚΑΜΠΙΡΕΛΗΣ

Slide1Την ιστορία τη γράφουν οι απλοί άνθρωποι του λαού με τη δράση τους, με την πάλη τους. Άσχετα αν οι εκάστοτε κρατούντες φροντίζουν να την παραχαράζουν και να τη φτιασιδώνουν κατά που τους βολεύει και τους συμφέρει. Οι απλοί άνθρωποι με τον ιδρώτα τους ποτίζουν τη γη και την κάνουν να καρπίζει και με τον καθημερνό τους μόχθο παράγουν τον κοινωνικό πλούτο, αλλά τον καρπώνονται οι λογής εκμεταλλευτές τους. Οι απλοί άνθρωποι – ανώφελα τις πιο πολλές φορές και για ξένα συμφέροντα – θυσιάζουν τη ζωή τους στα πεδία των μαχών, αλλά δρέπουν τα στεφάνια της νίκης και δοξάζονται οι πολέμαρχοι και οι στρατηλάτες. Οι απλοί άνθρωποι κρατούσαν πάντα ζωντανές τις προαιώνιες παραδόσεις μας, περνώντας τες από στόμα σε στόμα κι από γενιά σε γενιά, σφυρηλατώντας έτσι την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού μες στους αιώνες. Οι απλοί άνθρωποι σηκώνουν και σήμερα ψηλά τα φλάμπουρα του λαϊκού πολιτισμού και αντιστέκονται στη σαρωτική λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης, που απειλεί να ευνουχίσει την πολιτιστική μας ταυτότητα και να αλλοτριώσει την εθνική μας συνείδηση. Οι απλοί άνθρωποι κινούν τα γρανάζια της ιστορίας.

Αγιασμένα τα κόκαλά τους, όσων έφυγαν και όσων θα φύγουν. Αυτούς έχουμε φωτεινό πρότυπο, αυτούς προσκυνάμε στο εικονοστάσι μας, αυτοί είναι ο Άι Λαός μας. Ένα ορμητικό ανθρώπινο ποτάμι που, όπως τον φαντάστηκε και τον ζωγράφισε ο Θέμης Τσιρώνης, ξεχύνεται από τη θάλασσα και κατακτά την ελληνική γη. Αρχαίοι πολεμιστές, φιλόσοφοι, βυζαντινοί ακρίτες, κλέφτες κι αρματολοί, μπουρλοτιέρηδες, φαντάροι της Πίνδου και των αλβανικών βουνών, αντάρτες, μωρομάνες, θαλασσόλυκοι ναυτικοί, σύγχρονοι Έλληνες, όλοι τους πρεσβευτές των πλούσιων αγωνιστικών και πολιτιστικών μας παραδόσεων.

Ανάμεσα σ’ αυτούς, στην πρώτη γραμμή, στέκουν και οι στρατοκόποι του λαϊκού μας πολιτισμού, που, έχοντας για σκαρπέλο το πάθος και το ταλέντο τους, σμίλεψαν το περίτεχνο οικοδόμημα της λαμπρής πολιτιστικής μας παράδοσης. Απλοί άνθρωποι του λαού μας, που, αν και κατά κανόνα ασπούδαχτοι, έχουν προσφέρει τόσα πολλά στον τόπο τους και στην πατρίδα τους γενικότερα, που ελάχιστοι έχουν να επιδείξουν.

Μας χάρισαν έντονες συγκινήσεις, χαρές ξεκαρδιστικού γέλιου και ευθυμίας, που έσταξαν βάλσαμο στις λαβωματιές που μας ανοίγει η βάσκανη κερατοζωή. Είναι οι πλουμιστάδες της ζωής μας, όπως πολύ πετυχημένα και ακριβοδίκαια τους χαρακτήριζε ο αείμνηστος Στρατής Πολ. Αναστασέλης.

Είναι χιλιοειπωμένη αλήθεια, που δεν ξεφτίζει όμως ποτέ, ότι η κοινωνική καταξίωση δε μετριέται με τίτλους σπουδών, με αξιώματα και οφίτσια, αλλά πάνω απ’ όλα με τον πήχη της ανθρωπιάς και της κοινωνικής προσφοράς. Αυτό τον πήχη κάποιοι τον σήκωσαν πολύ ψηλά. Τόσο ψηλά, που σηκώνεις το κεφάλι σου να δεις και σ’ αιχμαλωτίζει ο ίλιγγος, σε πιάνει δέος.

Ένας απ’ αυτούς τους κολοσσούς είναι και ο τιμώμενος σήμερα Λευτέρης Καμπιρέλλης. Μεγάλη τιμή για μας, αλλά και βαριά η ευθύνη να μιλήσουμε για τέτοιους ανθρώπους. Κάποιοι όμως πρέπει να εκπληρώσουν αυτό το χρέος εκ μέρους όλων μας. Θα ξαναγυρίσουμε λοιπόν πίσω το ροδάνι του χρόνου, για να ανασκαλέψουμε το παρελθόν και να ζωντανέψουμε μνήμες μιας εβδομηντάχρονης ζωής δοσμένης ολόψυχα στην υπηρεσία της παράδοσης και του πολιτισμού μας. Δυστυχώς η αμείλικτη κλεψύδρα του χρόνου μας υποχρεώνει να διαβούμε με σχεδόν κινηματογραφική ταχύτητα τους σημαντικότερους σταθμούς αυτής της διαδρομής.

Slide7

Ο Λευτέρης είδε το φως της ζωής στην Αγιάσο, τη νυφούλα του λεσβιακού Ολύμπου, στις 3 Αυγούστου 1944, λίγους μήνες πριν αφήσει τα χώματα του νησιού μας η μπότα του Γερμανού κατακτητή και σημάνουν χαρμόσυνα οι καμπάνες της πολυπόθητης και ματοβαμμένης λευτεριάς.

Slide9

Τα παιδικά του χρόνια δίσεκτα, όπως και για όλους της γενιάς του, μέσα στη δίνη του εμφύλιου σπαραγμού, του επακόλουθου διχασμού και των διώξεων, της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, που αφαίμαξαν οικονομικά τη χώρα και την αποστράγγισαν από το έμψυχο δυναμικό της. Ήταν το δεύτερο παιδί της πολύτεκνης φαμίλιας του σιδηρουργού Παναγιώτη Ιωάννου Καμπιρέλλη και της αγρότισσας Μυρσίνης το γένος Βασιλείου Σουσαμλή. Αδέρφια του ο πρωτότοκος Δημήτρης και τα μικρότερά του δίδυμα, Όλγα και Γιάννης.

Slide10

Ο Δημήτρης και ο Γιάννης μυήθηκαν στην πατρική τέχνη και αποδείχτηκαν άξιοι συνεχιστές της. Το Λευτέρη όμως τον τραβούσε το ξύλο, όχι το σίδερο. Ήθελε διακαώς να ασχοληθεί με την ξυλουργική.

 Slide11Γι’ αυτό, όταν τέλειωσε το Δημοτικό Σχολείο και πριν ακόμα κλείσει τα 14 του χρόνια, κόντρα στην πιεστική θέληση του πατέρα του, εγκατέλειψε το πατρικό εργαστήρι και πήγε να μαθητεύσει κοντά στο μαραγκό θείο του Μιχάλη Σουσαμλή, αδερφό της μητέρας του.

 

 

 

Slide14

Ο Λευτέρης εξ απαλών ονύχων υπήρξε πνεύμα ανήσυχο, ατίθασο, με έμφυτες καλλιτεχνικές τάσεις. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ήταν απόγονος της μεγάλης οικογένειας των Σουσαμλήδων, που διέπρεψαν στον καλλιτεχνικό κυρίως στίβο, αλλά ήταν πρωτοπόροι και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής.

 Μουσικοί, τραγουδιστάδες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, ποιητές, πρακτικοί αρχιτέκτονες, μαραγκοί, σιδηρουργοί, οικοδόμοι, τσαγκάρηδες, ράφτες, καρναβαλιστές… Άνθρωποι φιλεργατικοί και φιλοπρόοδοι, προικισμένοι με το ευλογημένο γονίδιο της μικρασιατικής καταγωγής, που κατέχουν ξεχωριστή θέση στην ιστορία της γενέτειράς μας.

Με το θείο του, αλλά και με άλλους ξυλουργούς, δούλεψε μέχρι που παλικαρεύτηκε.

Slide15

Από τις πρώτες επαγγελματικές του εμπειρίες ήταν και η συμμετοχή του το 1960 στις εργασίες ανοικοδόμησης του ναϋδρίου του Ταξιάρχη Μιχαήλ, προστάτη του Αναγνωστηρίου, στο λόφο Καστέλι.

Slide16 Όταν πια εικοσάρισε, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της πατρίδας να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Παρουσιάστηκε στις 17 Οκτωβρίου 1964 στο Ναύπλιο και υπηρέτησε με το βαθμό του δεκανέα στο Μηχανικό σε διάφορες μονάδες της Βόρειας Ελλάδας. Πέρασε διαδοχικά από τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, το Καλαμπότι Δράμας, ξανά απ’ την Καβάλα, το Διδυμότειχο και το Νευροκόπι, απ’ όπου και απολύθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1966.

 

 

 

 

 

Μετά την απόλυσή του συνέχισε το ξυλουργικό επάγγελμα και παράλληλα καταπιάστηκε και με οικοδομικές εργασίες. Όταν πια η ξυλουργική τέχνη εκσυγχρονίστηκε και μηχανοποιήθηκε, αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει, αφού οι οικονομικές του δυνατότητες δεν του επέτρεπαν να ανοίξει εργαστήριο και να αγοράσει μηχανήματα, ώστε να είναι ανταγωνιστικός στην αγορά. Έτσι, περιορίστηκε στην οικοδομή, στην οποία δούλεψε μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε από το ΙΚΑ.

Στις 28 Απρίλη 1968 τα δεσμά του γάμου τον ένωσαν με την αγαπημένη του Δέσποινα, κόρη του Βασίλη και της Ελένης Κοντέλη.

Απέκτησαν δυο παιδιά, την Ελένη, καταστηματάρχη, που από το γάμο της με τον ομοχώριό μας ναυτικό αρχικά και αυτοκινητιστή στη συνέχεια Κώστα Σαβέλο του χάρισε δυο εγγόνια, το Ντίνο και τη Δέσποινα και τον Παναγιώτη, διοικητικό υπάλληλο στην Άμυνα του Στρατιωτικού Αεροδρομίου Λάρισας, που παντρεύτηκε τη Λαρισαία Ελένη Μπόμπολα, υπάλληλο της Γραμματείας του Ιατρικού Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, και του χάρισε άλλα δυο εγγόνια, το Λευτέρη και το Χρίστο.

Slide22

Στο μεγάλο λαϊκό μας σχολειό, το Αναγνωστήριο, μπήκε γιατί είχε έμφυτη αγάπη και κλίση στο λαϊκό πολιτισμό. Με το ένστικτο του λαγωνικού ακολούθησε τα χνάρια άλλων μεγαλύτερων φίλων του και κυρίως του Αντώνη Μηνά, που είχαν ήδη δραστηριοποιηθεί στις τάξεις του, και πολύ γρήγορα ανέδειξε το ταλέντο του και τις ικανότητές του.

Υπηρέτησε για πολλά χρόνια το ερασιτεχνικό θέατρο συμμετέχοντας ως ερασιτέχνης ηθοποιός, αλλά και ως κατασκευαστής σκηνικών, στα παρακάτω θεατρικά έργα και εκδηλώσεις:

Slide23

Έπαιξε το ρόλο του Βασίλ’, γιου της αρχοντοσυμπεθέρας Θυμίγ’, στην ηθογραφία του παππα-Χριστόφα Κανιμά «Τι να τα κάνω τα καλά», που παίχτηκε στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης στις 19 Μαΐου 1969.

Ήταν μέλος της Χορωδίας του Αναγνωστηρίου Αγιάσου, στη «Βραδιά Λεσβιακής Μουσικής και Τραγουδιού» που έλαβε χώρα στο πλαίσιο των Αιολικών Εκδηλώσεων Μυτιλήνης, στο θέατρο «Πάρκο», στις 6 Ιουλίου 1970, αλλά και στο πλαίσιο των Αιολικών Εκδηλώσεων Πλωμαρίου, την Κυριακή, 19 Ιουλίου 1970.

Slide26

Είχε το ρόλο του δικαστικού κλητήρα στην αθηναϊκή ηθογραφία του Παντελή Χορν «Το φυντανάκι», που ανέβηκε επί σκηνής του Αναγνωστηρίου το Σάββατο, Πρωτοχρονιά του 1972.

 Slide27

Ήταν στο κόρο της οπερέτας του Νίκου Χατζηαποστόλου «Πώς περνούν οι παντρεμένοι», που παρουσιάστηκε την Κυριακή, 12 Μαρτίου 1972, στο Κινηματοθέατρο του Αναγνωστηρίου.

Υποδύθηκε του Βασίλ’ στην αγιασώτικη ηθογραφία «Τι να τα κάνω τα καλά» του παπα-Χριστόφα Κανιμά και συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών της παράστασης, που δόθηκε την Κυριακή, 8 Αυγούστου 1976, στο θέατρο του Αναγνωστηρίου. Ξαναέπαιξε στο ίδιο έργο, όταν παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης στις 10 Νοεμβρίου 1976, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ελευθέρια 1912-1976 / Λεσβιακή Εβδομάδα Λόγου και Τέχνης», καθώς και στο Αναγνωστήριο την Πέμπτη, 13 Αυγούστου 1992, οπότε συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών και έπαιξε στο ρόλο του συζύγου Γιαννάτσ’.

Slide30

Ερμήνευσε το ρόλο του γέρου θείου Στυλιάν’ και συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών της ηθογραφίας του Αντώνη Γ. Μηνά «Ωραία Μπουτζαλιά μου», που ανέβηκε την Κυριακή, 12 Αυγούστου 1979, στο Κινηματοθέατρο του Αναγνωστηρίου και επαναλήφτηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εστίας Νέας Σμύρνης το Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 1979, και στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης το Σαββατοκύριακο, 15 και 16 Μαρτίου 1980.

Slide31

Απέδωσε τον χαρακτήρα του Κλούγη, διευθυντή φυλακών, στο έργο «Ο ένοχος» του Ριχάρδου Φος, που παρουσιάστηκε την Κυριακή, 15 Ιουνίου 1980, στο Κινηματοθέατρο του Αναγνωστήριου.

Στις 3 Μαΐου 1980 έπαιξε και στην ηθογραφία «Τα αρραβωνιάσματα» του Δημήτρη Μπόγρη, που ανέβασε σε τρεις παραστάσεις στο θέατρο του Αναγνωστηρίου ο Λαογραφικός Σύλλογος Αγιάσου. Το έργο παρουσιάστηκε επίσης στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, στον Πολιχνίτο, στη Γέρα και στο Πλωμάρι. Τα σκηνικά ήταν του Γιάννη Χατζηγιάννη και η μουσική επιμέλεια των Γιάννη Σουσαμλή και Γρηγόρη Κουρβανιού.

Είχε το ρόλο του παππού Γιαννάτσ’ στην ηθογραφική κωμωδία του Αντώνη Γ. Μηνά «Τα σ’μμαζώματα», που ανέβηκε στη σκηνή του Αναγνωστηρίου την Κυριακή, 10 Αυγούστου 1986, καθώς επίσης και στις 23 Νοεμβρίου 1986 στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης και επαναλήφτηκε το Σάββατο, 28 Μαρτίου 1987, στην αίθουσα «Παλλάς» (Βουκουρεστίου 1, στην Αθήνα) στο πλαίσιο των λαογραφικών – πολιτιστικών εκδηλώσεων που οργάνωσε ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Αγιασωτών Αθήνας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Slide33

Υποδύθηκε του Βασίλ’ και συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών της ηθογραφίας του Αντώνη Γ. Μηνά «Σα δε τιριάζ’, ε σ’μπιθιριάζ’», που παίχτηκε στο Αναγνωστήριο την Κυριακή, 11 Αυγούστου 1991.

Slide35

Το 1994 το ιστορικό μας σωματείο συμπλήρωσε έναν αιώνα ζωής και πνευματοκαλλιτεχνικής δράσης. Στο πλαίσιο των εκατόχρονων του Αναγνωστηρίου οργανώθηκαν πανηγυρικές εκδηλώσεις, που παρουσιάστηκαν τόσο εντός όσο και εκτός των τειχών μας. Ο Λευτέρης συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών της εκδήλωσης «Η μουσικοχορευτική παράδοση της Αγιάσου», που παρουσιάστηκε την Κυριακή, 7 Αυγούστου 1994, στο θέατρο του Αναγνωστηρίου, με τη γενική επιμέλεια του τότε Γενικού Γραμματέα και σημερινού Προέδρου μας Κλεάνθη Κορομηλά.

Την Τετάρτη, 10 Αυγούστου 1994, στον ίδιο χώρο, ξαναπαίχτηκε η ηθογραφία του Α. Μηνά «Ωραία Μπουτζαλιά μου», όπου υποδύθηκε και πάλι το γέρο θείο Στυλιάν’.

 Slide38

Έπαιξε στο σκετς «Εφορία» και συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών της λεσβιακής επιθεώρησης του Αντώνη Γ. Μηνά «Γεια σου, Αγιάσου», που έκανε πρεμιέρα στη σκηνή του Αναγνωστηρίου την Παρασκευή, 12 Αυγούστου 1994.

Η μουσικοχορευτική παράδοση της Αγιάσου ξαναπαρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 4 Νοεμβρίου 1994, όπου επιμελείται τα σκηνικά και μετέχει στη χορωδία.

Βρέθηκε κοντά στους ξενιτεμένους αδερφούς μας με την αξέχαστη αποστολή του Αναγνωστηρίου στο μακρινό Σύδνεϋ της Αυστραλίας, τη δεύτερη πατρίδα μας, από τις 7 ως τις 15 Νοέμβρη του 1994, με την ευκαιρία των εκατόχρονων από την ίδρυση του ιστορικού μας σωματείου.

Slide41

Έπαιξε στο σκετς «ΚΑΠΗ» και είχε την επιμέλεια των σκηνικών της λεσβιακής επιθεώρησης του Αντώνη Γ. Μηνά «Γη Σαπφώ μας», που παίχτηκε στο θέατρο του Αναγνωστηρίου την Κυριακή, 3 Αυγούστου 1997.

Είχε την επιμέλεια των σκηνικών της λεσβιακής επιθεώρησης του Αντώνη Γ. Μηνά «Λέσβος, όμορφο νησί», που ανέβασε το Αναγνωστήριο την Κυριακή, 2 Αυγούστου 1998.

Slide43

Επιμελήθηκε τα σκηνικά του σατιρικού σκετς «Ζαμπνιές», που παρουσιάστηκε από το Θεατρικό Τμήμα του Αναγνωστηρίου Αγιάσου την Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 1998, στο θέατρό του, στην τιμητική εκδήλωση για το Στρατή Πολυδώρου Αναστασέλη, που συνδιοργάνωσαν το Αναγνωστήριο Αγιάσου και ο Σύλλογος Αγιασωτών Μυτιλήνης «Αγία Σιών».

Slide44

Συμμετείχε στην κατασκευή των σκηνικών και έπαιξε στο σκετς «Νευρολόγος» της επιθεώρησης του Αντώνη Γ. Μηνά «Ολυμπιάδα… πίσω έχει την ουρά», που ανέβηκε επί σκηνής του Αναγνωστηρίου στις 21 Μαρτίου 2004.

Έπαιξε στην αναβίωση του αγιασώτικου γάμου, θεατρική – μουσικοχορευτική παράσταση σε κείμενα του Αντώνη Μηνά, που έκανε πρεμιέρα στο Μεσότοπο στις 30 Ιουλίου 2004, ύστερα από πρόσκληση της Πολιτιστικής Εταιρείας Μεσοτόπου, και ξαναπαρουσιάστηκε στην Πλατεία Δημαρχείου Αγιάσου στις 7 Αυγούστου 2004, στο πλαίσιο της 2ης Συνάντησης Παραδοσιακών Μουσικοχορευτικών Σχημάτων Λέσβου, που συνδιοργάνωσε το Αναγνωστήριο Αγιάσου με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου και το Δήμου Αγιάσου, υπό την αιγίδα και τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Αιγαίου.

Slide46

Απέδωσε το ρόλο του βοσκού και συμμετείχε στην επιμέλεια των σκηνικών του ιστορικο-θρησκευτικού έργου του Αντώνη Γ. Μηνά «Η Αγία Σιών», που παίχτηκε στο θέατρο του Αναγνωστηρίου στις 12 Αυγούστου 2006, προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου του Α΄, που πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην κωμόπολή μας προσκεκλημένος του Δήμου Αγιάσου.

Συμμετείχε στην κατασκευή των σκηνικών του θεατρικού έργου «Μήδεια» του Μποστ, που ανέβασε η Πειραματική Σκηνή του Αναγνωστηρίου την Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2007, στο θέατρο του Αναγνωστηρίου.

Slide49

Τη Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2007 το βράδυ, στην κατάμεστη αίθουσα «Μιχάηλας Αβέρωφ» της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών στο κέντρο της Αθήνας, η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.), το Αναγνωστήριο Αγιάσου και ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος Αγιασωτών της Αθήνας συνδιορνάνωσαν εκδήλωση με θέμα το Λεσβιακό Ηθογραφικό Ιδιωματικό Θέατρο, με την ευκαιρία της έκδοσης από το Αναγνωστήριο Αγιάσου του δίτομου βιβλίου «Θεατρικά» του ηθογράφου – επιθεωρησιογράφου Αντώνη Μηνά, που επιμελήθηκε ο φιλόλογος Γιάννης Χατζηβασιλείου. Μετά το τέλος των ομιλιών έγινε απόδοση σκηνής από την ηθογραφία «Ωραία Μπουτζαλιά μου» (ο καβγάς στη βρύση), στην οποία έπαιξε και ο τιμώμενος.

Συμμετείχε στην κατασκευή των σκηνικών της οπερέτας «Η καρδιά του πατέρα» του Νίκου Χατζηαποστόλου, που ανέβασε το Θεατρικό Τμήμα του Αναγνωστηρίου στο θέατρό του την Κυριακή, 18 Απριλίου 2010, και επαναλήφτηκε στον ίδιο χώρο τη Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010, και την Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010, για τους Αγιασώτες της διασποράς.

 Συμμετείχε στην κατασκευή των σκηνικών της παράστασης «Μητριά πατρίδα«, που ανέβασε η Πειραματική Θεατρική Σκηνή του Αναγνωστηρίου την Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013, στο θέατρό του, καθώς επίσης και στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης το Σαββατοκύριακο, 21 και 22 Σεπτεμβρίου 2013. Με το έργο αυτό συμμετείχε το Αναγνωστήριο και στην περσινή 25η Συνάντηση Ερασιτεχνικών Θιάσων Αιγαίου (ΟΕΘΑ), που έγινε στην Ερμούπολη της Σύρου από τις 10 έως τις 20 Οκτωβρίου 2013.

 Στην Αγιάσο όμως παράλληλα με το ερασιτεχνικό μας θέατρο άνθησε από πολύ παλιά και το παραδοσιακό μας καρναβάλι, ως ιδιαίτερο είδος λαϊκού θεάτρου, που απολαμβάνει πανελλήνιας φήμης και απήχησης. Και σ’ αυτόν τον τομέα ο Λευτέρης άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του. Ήταν και είναι ένας ακούραστος πολυτεχνίτης, ένας πολυδύναμος κινητήρας. Μια ατμομηχανή που ταξιδεύει πάνω στις ράγες του χρόνου έχοντας ανθρακεύσει ανεξάντλητα αποθέματα κάρβουνου. Γιατί, αν πολλοί άλλοι λαμπροί καλλιτέχνες και αξιόλογοι κατασκευαστές κάπου κουράστηκαν κι έδωσαν τη σκυτάλη στους νεότερους, αυτός συνεχίζει ακόμα να προσφέρει αφειδώλευτα στο έθιμο. Και το ’κανε τόσο σε εποχές που το καρναβάλι ήταν στο ζενίθ, όσο και σε καιρούς χαλεπούς, όταν έδειχνε σημάδια κάμψης. Γι’ αυτό έχει να επιδείξει τη μακροβιότερη θητεία απ’ όλους τους κατασκευαστές σκηνικών στην ιστορία του καρναβαλικού μας εθίμου. Δεν είναι όμως μόνον η πολύχρονη – σχεδόν αδιάκοπη – προσφορά του. Είναι και η ποιότητα των έργων του. Αλησμόνητες θα μείνουν οι κατασκευές του: ο πύραυλος «Απόλλων 9», το κουρσάρικο καράβι (η θρυλική «Αστραπή»), ο γάιδαρος του Ναστραντίν Χότζα, οι καμήλες των Μάγων, ο πολυόροφος Πύργος της Βαβέλ, η οθόνη του πυρηνικού αντιδραστήρα, η παγόδα των νίντζα, η ανάδυση της φιάλης μέσα στην οποία ήταν κλεισμένος ο πειρασμός από τα σπλάχνα του βουνού στους «Σατανιστές», ο ουράνιος θόλος που σήκωνε στα χέρια ο μυθολογικός Άτλαντας, η κάθοδος του αγγέλου από τον ουρανό και τόσα άλλα. Η δουλειά του χαρακτηρίζεται από εφευρετικότητα, επιμονή, υπομονή, νεύρο, πάθος, ακρίβεια, πειθαρχία, τάξη, σωστό υπολογισμό, εξάντληση όλων των δυνατοτήτων. Σήμερα είναι εβδομήντα χρονών και δουλεύει σαν έφηβος. Οι φυσικές του δυνάμεις είναι ακόμα ακμαίες. Παιδί της εργατιάς, ατσαλωμένο στο αμόνι της βιοπάλης. Κοντά του, εμείς οι νεότεροι, αισθανόμαστε γέροντες. Όταν δουλεύεις με τον Καμπιρέλη στα σκηνικά είναι σα να συνεργάζεσαι με τον Αναστασέλη, το Βαγιάνα ή το Μηνά στη σάτιρα. Τόσο μεγάλη είναι η τιμή αυτής της συνεργασίας! Κι όποιοι από μας είχαμε την τύχη να τη γνωρίσουμε, έχουμε διδαχθεί πάρα πολλά κι έχουμε αποκομίσει αξέχαστες εμπειρίες.

Slide53

Slide55Θα πρέπει να τονίσουμε ότι τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του στο καρναβαλικό προσκήνιο ήταν και εκφωνητής στα συγκροτήματα: Ολύμπιοι Θεοί (1968), Απόλλων 9 (1969), Κουρσάροι (1970), Ινδός Φακίρης (1971), Συνδιάσκεψη Κορυφής (1973). Αν από τα όσα προείπαμε φάνηκε πως η προσφορά του στο ερασιτεχνικό θέατρο είναι πληθωρική, από τα επόμενα θα καταδειχτεί πως η δράση του στο καρναβάλι είναι καταιγιστική. Αναλυτικά έλαβε μέρος στα παρακάτω με χρονολογική σειρά εμφάνισης καρναβαλικά συγκροτήματα:

Δούρειος Ίππος (Κ. Δευτέρα, 1961)

Οι χοτζάδες (Κ. Δευτέρα, 1962)

Οι γύφτοι, παρθενική εμφάνιση της παρέας του Αντώνη Μηνά στο καρναβαλικό προσκήνιο (Κυριακή, 12-3-1967)

Οι Ολύμπιοι Θεοί (Κ. Δευτέρα, 4-3-1968)

Απόλλων-9 (Κ. Δευτέρα, 24-2-1969)

Slide57

Γοι κουρσάρ’ (Κ. Δευτέρα, 9-3-1970)

Ινδός φακίρης (Κ. Δευτέρα, 1-3-1971)

Συνδιάσκεψη Κορυφής (Κ. Δευτέρα, 11-3-1973)

Αγιάσουγκαζ. Πρίνους 1 – Βάτους 2 (Κ. Δευτέρα, 25-2-1974)

Χειρομαντεία (Κ. Δευτέρα, 17-3-1975)

Slide62

Γη κηδεία τ’ς Φασούλας (Κυριακή, 20-2-1977)

Καρναβαλικός γάμος (Κυριακή, 12-3-1978)

Ναστραντίν Χότζας (Κ. Δευτέρα, 13-3-1978)

Αγιατολάχ Χομεϊνί (Κ. Δευτέρα, 18-2-1980)

Οι τρεις Μάγοι με τα δώρα (Κ. Δευτέρα, 18-2-1980)

Μια Φασούλα μες στου τσ’κάλ’ (Κυριακή, 20-3-1983)

Αχμακιστάν (Κ. Δευτέρα, 24-2-1985)

Πύργος της Βαβέλ (Κ. Δευτέρα, 24-2-1985)

Συμμετείχε στο γράψιμο της σάτιρας που εκφώνησε ο αείμνηστος Στρατής Αϊβαλιώτης στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας τις Αποκριές του 1986.

Πυρηνικός Αντιδραστήρας «Αγιάσουμπιλ» (Κ. Δευτέρα, 2-3-1987)

Τα νιντζάκια (Κ. Δευτέρα, 9-3-1992)

Σατανιστές (Κ. Δευτέρα, 14-3-1994)

Μέντιουμ 090 (Κ. Δευτέρα, 2-3-1998)

Σφίγγα Φαραώ(χ) (Κ. Δευτέρα, 22-2-1999)

Ζούγκλα 2000 (Κ. Δευτέρα, 13-3-2000)

Slide77

Ο Καραγκιόζης υποψήφιος δήμαρχος (Κ. Δευτέρα, 11-3-2002)

Τα παναθύρια, σατιρικό σκετς του Αντώνη Μηνά στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Αναγνωστηρίου «Το αγιασώτικο καρναβάλι την πρώτη ενδεκαετία της μεταπολίτευσης (1974-1984)» (Σάββατο, 21-2-2004).

Ονειροκρίτης (Κ. Δευτέρα, 23-2-2004)

Γιουρτή Αχ’νού, στο πλαίσιο της αποκριάτικης εκδήλωσης του Αναγνωστηρίου (Σάββατο, 12-3-2005).

Μις Αγιάσου 2006, στο πλαίσιο της αποκριάτικης εκδήλωσης του Αναγνωστηρίου (Σάββατο, 4-3-2006).

Στήριξε δυναμικά το νέο θεσμό της καρναβαλικής επιθεώρησης του Αναγνωστηρίου και συμμετείχε στην κατασκευή των σκηνικών των παρακάτω επιθεωρήσεων που παρουσιάστηκαν στο θέατρό του το Σάββατο της Αποκριάς:

Ριπουρτάζ χουρίς φούμουτρα (17-2-2007).

Πρώτου Θέμα (8-3-2008).

Slide84

Βατοπεδίου το ανάγνωσμα (28-2-2009), όπου έπαιξε και στο σκετς «Ωχ, γιατρέλ’ ιμ, του δουντέλ’ ιμ».

Slide85

Δέμα ’πί τ’ν Αμιρική (5-3-2011).

Slide86

Χαλβέτ (16-3-2013).

Φως στο τούνελ (1-3-2014).

Slide88

Αλλά ο Λευτέρης δεν περιόρισε την προσφορά του μόνο στο ερασιτεχνικό και το λαϊκό θέατρο. Ασχολήθηκε και ασχολείται με τα κοινά. Είναι ενεργός πολίτης.

Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Αναγνωστηρίου Αγιάσου «Η Ανάπτυξη» για 12 συνεχή χρόνια, τις θητείες 2001-2004 (μέλος), 2004-2007 (μέλος), 2007-2010 (μέλος) και 2010-2013, οπότε και εκλέχτηκε Αντιπρόεδρός του.

Slide89

Ήταν ιδρυτικό μέλος του Καρναβαλικού Συλλόγου Αγιάσου «Ο ΣΑΤΥΡΟΣ», του οποίου υπήρξε και μέλος του Δ.Σ. για 9 συνολικά χρόνια, τις θητείες 1984-1985 (Ταμίας Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής), 1985-1987 (Μέλος), 1989-1991 (Ταμίας), 1991-1993 (Ταμίας) και 2001-2003 (Ταμίας). Όλα σχεδόν τα χρόνια της θητείας του εκλεγόταν Ταμίας, επειδή έχαιρε της απόλυτης εμπιστοσύνης των υπολοίπων μελών του Δ.Σ. για την εντιμότητα και τη νοικοκυροσύνη με την οποία διαχειριζόταν το συλλογικό χρήμα.

Slide90

Από το προσωπικό του ηχητικό αρχείο (από μπομπίνες και κασέτες) έγινε η απομαγνητοφώνηση των περισσότερων σατιρών της περιόδου της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης και η καταγραφή τους με γραφομηχανή από το Στρατή Βεγιάζη και μένα στα γραφεία του Συλλόγου. Διασώζονται σήμερα σε έντυπη μορφή στο αρχείο του «ΣΑΤΥΡΟΥ» και αποτελούν μια μοναδική γραπτή ιστορική πηγή για τους μελετητές του εθίμου.

Slide91

Ήταν ιδρυτικό μέλος του Κυνηγετικού Συλλόγου Αγιάσου, του οποίου διατέλεσε μέλος του Δ.Σ. τις θητείες 1977-1978 (μέλος – εκλογές στις 29-5-1977), 1983-1984 (μέλος – εκλογές στις 19-3-1983), 1985-1986 (μέλος – εκλογές στις 28-4-1985) και μέλος της Εξελεγκτικής Επιτροπής την περίοδο 1993-1995.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του εργάστηκε ανιδιοτελώς για την εκπλήρωση των σκοπών του Συλλόγου και ιδιαίτερα για την κατασκευή αρκετών κοινόχρηστων βρυσών σε διάφορες περιοχές της αγροτικής μας περιφέρειας.

Slide92

Κατέθεσε τις αναμνήσεις του σε διάφορες συνεντεύξεις και αποθησαυρίστηκε έτσι ένας σπάνιος πλούτος, ιδιαίτερα στο δίτομο βιβλίο της ιστορίας του αγιασώτικου καρναβαλιού που εξέδωσε το Αναγνωστήριο Αγιάσου.

Slide94

Δεν αρνήθηκε ποτέ την ανιδιοτελή βοήθειά του σε δράσεις που αποσκοπούσαν στην εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος, απ’ όπου κι αν αυτές εκπορεύονταν.

Από το σύντομο αυτό απολογισμό της ζωής και της ασίγαστης και πολύπτυχης δράσης του, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι αγωνίστηκε απ’ το μετερίζι του, για να κρατήσει ζωντανές και να πλουτίσει ακόμα περισσότερο τις παραδόσεις του τόπου του, εκπληρώνοντας με το παραπάνω το χρέος του απέναντι στον εαυτό του και στην κοινωνία.

Παραμένει ακούραστος διάκονος του λαϊκού μας πολιτισμού, παρά το γεγονός ότι εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια σηκώνει στις πλάτες του τέτοιο νταμπάνι.

Slide95

Παραμένει σωματικά και κυρίως ψυχικά δυνατός, παρά το γεγονός ότι η άδικη μοίρα εδώ και πέντε χρόνια τον υποχρέωσε να ανεβαίνει το Γολγοθά της ζωής του σηκώνοντας στους ώμους του άλλο ένα βαρύ φορτίο, το σταυρό του μαρτυρίου της πολυφίλητης συζύγου του Δέσποινας που χτυπήθηκε από δυσίατη ασθένεια. Κι όμως αντέχει, αγωνίζεται, ανεβοκατεβαίνει τα Τάρταρα σαν το μυθολογικό Σίσυφο, αλλά δεν λυγίζει.

Κι όσο κι αν όλοι μας υποκύπτουμε κάποτε στον αδέκαστο νόμο της βιολογικής φθοράς, έχει να φάει πολλά ψωμιά ακόμα αυτός ο νόμος, για να τον γονατίσει. Ως τότε θέλουμε να τον έχουμε κοντά μας, αδερφό, δάσκαλο, πολύτιμο συντρέχτη. Μαζί μας και μαζί σου, ως το τέλος…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΤΣΚΟΥΔΗΣ

 

3 Responses to ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΚΑΜΠΙΡΕΛΗΣ

  1. Ο/Η agiassos λέει:

    Δημήτρη μπορώ να τα δημοσιεύσω και εγω στο ιστολόγιο;

Περιμένουμε τα σχόλιά σας!